En yalın tanımıyla “güzel yazma sanatı” demek olan kaligrafi; sabır, odaklanma ve zarafet isteyen bir uğraş. Çoğu insan için yalnızca bir hobi olsa da Şerife Yiğit’in hayatında farklı dilleri, kültürleri ve kalpleri aynı masa etrafında toplayan bir vesileye dönüşüyor.
Biyoloji öğretmeni olan Yiğit, özel gereksinimli kızıyla daha çok ilgilenebilmek için çalışma hayatına atılmamış. Kendini geliştirmek için çevrim içi ilahiyat eğitimi almış, kızına daha iyi destek olabilmek amacıyla çeşitli eğitimlere katılmış. Kendine küçük bir nefes alanı açmak içinse kaligrafiye yönelmiş.
Milletler Farklı Muhabbet Aynı
Bir dernekte dilini geliştirmek için katıldığı konuşma grubunda kaligrafiyle uğraştığını söylemesi, ilk atölyesinin kapısını aralamış. Yaşları 30 ile 70 arasında değişen ondan fazla katılımcıyla başlayan derslerde güzel dostlukların temeli atılmış. Bir yılın sonunda beş kişi devam etmek isteyince buluşmalar evlere taşınmış. Katılımcılardan Jasmin, “Siz olmadan bir hayat düşünemeyiz. Lütfen buluşmalarımıza benim evimde devam edelim.” demiş.
Şerife Hanım daha sonra dernekte beş farklı gruba ders vermiş. Bu gruplardan devam etmek isteyenlerle arkadaşları Beyza ve Havva Hanım’ın da desteğiyle bir yıl boyunca evlerde buluşmuşlar. Zamanla iki grup tanışmış; derneğin açık kapı kaligrafi kursunun başlatmasıyla da yeniden aynı çatı altında buluşmuşlar. Bugün yedi Alman, üç Türk ve bir Boşnak’tan oluşan kocaman bir arkadaş grupları var.
Hayal Bile Değilken Gerçek Oldu
Kaligrafi başka güzelliklere de vesile olmuş. Çerçeveli isimler ve tablolardan elde ettikleri gelirle . . .
İlham Verenler
Almanya’da yaşayan Elif Arslanoğlu, kumaş parçalarını, eski çorapları ve farklı materyalleri kişiye özel kukla bebeklere dönüştürüyor. Almanca kursuna gittiği dönemde öğretmeni Jasmin Hanım’a güzel bir jest yapmak isteyen Arslanoğlu, onun kukla bebeğini hazırlayıp hediye etmiş. El emeği göz nuru ile hazırlanan bu samimi sürpriz, bugün hâlâ devam eden harika bir dostluğa dönüşmüş.
Evde Eğlence
Can Sıkıntısı Kavanozu: Ailece sevdiğiniz etkinlikleri renkli kâğıtlara yazıp bir kavanoza doldurun: Resim yapmak, yürüyüşe çıkmak, oyun oynamak, sohbet etmek… Canınız sıkıldığında kavanozdan bir kâğıt çekin ve çıkan etkinliği hep birlikte yapın. İsterseniz her hafta kavanoza yeni bir fikir daha ekleyebilirsiniz. Bakalım ilk denemenizde kavanozdan ne çıkacak?
Gülümse
Almanya’ya ilk geldiğimde gönüllü olarak Almanca öğreten bir beyefendiyle görüşüyorduk. Bir gün yanımızda telefonla konuştu, ardından bir şeyler söyledi. Ben de her zamanki gibi içten bir gülümsemeyle “Ja, ja.” demeye devam ettim. Beni bu kadar mutlu görünce söylediklerini tane tane tekrarladı. O anda, bir yakınının vefat haberini aldığını anlattığını fark ettim ve çok üzüldüm.
Elif Zehra
