Hava karardı. Telaşlı bir demdeyiz. Bir dem ki turnalı, gaydalı. Hem şimdi hem dündeyiz; ümitli, kaygılı, geceyle kavgalı. Zulmün sillesiyle, ömrün cilvesiyle bir avuç insanız; dualı, niyazlı, sevdalı. Buğulu bir deniziz, Ege’yiz bugün; vururuz kıyılara. Susunca hüznüz, gülünce düğün; kıyılı, kumsallı, adalı.
Eksildi sular, ey yâr, azar azar
Gerilerde kaldı kıyılar çoktan Dövülür bordası, yalpalar gemi Hırçın ömür denizinde anılar
Ege’deyiz, gecede; ışıklar, Sisam, Sakız. Çocukluğum geçiyor aklımdan. Saklambaç oynuyoruz bir avuç kız. Renkli fistanlar giymişiz. Yüzümüzde anın sevinci; sakız almışız, şeker almışız. Benekli, coşkulu, güzel bir gün işte. Bez bebekler mutlu; biz mutluyuz. Saçları kurdeleyle bağlamışız.
Rota: saklı ada… Sevinçler orda Sımsıcak gülüşler, selam sözleri Her şey öyle güzel, öyle güzel ki
Büyür salkım salkım düşler dallarda
Karardı sular. Ardımızda haydutlar, çevremizde pusular. Kuşlar kafese konmuş. Düşler, gülüşler tutsak. Ne yapsak ne etsek, bir çözüm bulsak. Gücümüz koşmaya yetmiyor; uçmaya kanadımız yok. Devler, cüceler dolmuş; cadılar sarmış her yanı. Korkunç bir rüya oldu hayat. Bir gitsek ah, şu kâbustan kurtulsak.
Doldur rüzgârları, hızla yol alsın
Kaybolsun ufukta beyaz yelkenler
Açılsın gökteki perdeler, vira
Bu dalgalı deniz geride kalsın
Ben Meltem. “Işıklı, Zembilli, Kevserli” bir demdeyiz. Bazen ânın içinde bazen . . .
(27 Eylül 2019 gecesi saat 00.30 sularında Ege’de meydana gelen tekne faciasında hayatını kaybeden Meltem Zenbil; Işık, Sezer ve Kara ailelerinden kayıplarımızın anısına.)
