Bahar yaklaşınca güneş önce bademe uğrar. Badem onun selamını alır ve çiçeklerini açar. O sırada meşe, badem ağacına fısıldar: “Yine erkencisin. Az daha sabır!”
Akçaağaç kikirder: “Bu kadar tez canlısını hiç görmedim.”
Çınar herkesi susturur: “O, kendini bizim için feda ediyor.”
Öyle de olur. Badem çiçek açar, sonra birden soğuklar geri gelir. Badem çiçekleri soğuğa dayanamaz ve dökülür. Diğer ağaçlar bademden ders alır. Her güneşe aldanmamayı öğrenirler. Sabırla, çiçek açmak için doğru zamanı beklerler.
Bir bakıma baharı hayvanlar ve bitkiler getirir. Onlar hayatın rengi, sesi ve kokusudur. Onların varlığı ise toprağa bağlıdır. Bu yüzden bir avuç toprağı olan, dünyanın en zengini sayılır.
Sevgili arkadaşım, bu ay dergini dışarıda oku. Bir ağaca dayan, bir çiçeği yanağından öp. Ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksın.
