Firavun’un sarayı, göz kamaştırıcı ihtişamıyla âdeta kendi zulmünü gizlemeye çalışır gibiydi. Her köşesi debdebe ve şaşaayla doluydu. Ama o ihtişamın altında adaletin kırıntısı yoktu; halk korku içinde, yürekler ürkek ve sessizdi. Aynı saray, Hz. Musa’yı birkaç günlük bebekken misafir etmiş ve onu delikanlılık çağına kadar yetiştirmişti.
O sarayda, gözleri ve kalbiyle sessizce bekleyen başka bir kahraman daha vardı. Kur’an’da yalnızca racul (erkek ) olarak anılan ve tefsirlerde Hz. Asiye’nin kardeşi, Mısır ordularının komutanı olduğu belirtilen Mümin-i Âl-i Firavun! Sarayın ihtişamına değil, olması gereken gerçek adalet ve hakikat ışığına bakıyordu. Her gün zalimlerin planlarına tanık oluyor, tehditleri yüreğinde hissediyordu. Allah’a olan güveni, sessiz bir fısıltı gibi yükseliyordu: “Rabbim Allah’tır.”
Bir gün, sarayın karanlık koridorlarından geçerken kulağına bir ölüm planı çalındı: Hz. Musa’yı yok etmek için Mısır senatosu harekete geçmişti. Kalbi bir yandan endişe, bir yandan imanla titriyordu. Şehrin öteki ucundan heyecanla koştu ve Hz. Musa’ya uyarılarda bulundu; sözleri hem bir tavsiye hem de emir niteliği taşıyordu: “Ne yapıyorsun Musa? Yetkililer idam istemi ile senin hakkında karar vermek üzere toplantı hâlindeler. Beni dinlersen derhâl şehri terk et! Ben, hakikaten senin iyiliğini isteyen biriyim!” (Kasas suresi, 28/20)
Mü’min-i Âl-i Firavun, tarihin sessiz yıldızlarından biriydi. Adı gürültüler arasında kaybolur, yüzü kalabalıklarca tanınmazdı. Ama tek bir cümleyle dengeleri değiştirecek cesareti, zulmün gölgesinde bile imanını koruyan kararlılığı vardı. Görünmeyen bir kahraman, sessiz bir stratejistti; zamanın en karanlık anlarında umut kandilini söndürmezdi. Tabiri caizse, zamanın güvenilir “ağabeyi” idi.
Omuzlarında nice gönül huzur bulur, nice dava adamı yönünü tayin ederdi. Kalbi, zulmün ortasında sarsılmaz bir kale; dili, hikmetin berrak bir pınarıydı. Tarih zafer meydanlarında görülen kahramanları yazar; ama bazı isimler satır aralarında ölümsüzleşir. Mümin-i Âl-i Firavun, işte o satır aralarının abideleşmiş isimlerinden biriydi.
O, zulmün gölgesinde bile hakikatin ışığını hatırlatan bir örnek olarak tarihin şanlı sayfalarındaki yerini aldı. Çünkü sessizlik içinde direnen iman, en gürültülü çığlıklardan daha güçlüdür.
Tıpkı Hz. Musa’nın ablası Meryem’in zekâsıyla kardeşinin hayatını koruması gibi, Mümin-i Âl-i Firavun da adaletin ve hakikatin ışığını koruyan sessiz bir kahramandır. Onun cesareti, bize gösteriyor ki gerçek kahramanlık yalnızca meydanlarda değil, göze görünmeyen yerlerde de var olur. Her dönemde, zulüm ve adaletsizlikle sınanan insanlara örnek olacak sessiz bekçiler bulunur.
Biz de hayat yolumuzda benzer bir seçimle karşılaştığımızda, tıpkı o kahramanlar gibi kalbimizi ve aklımızı birleştirip adaleti savunabiliriz. Her sessiz hamle, görünmeyen bir etki oluşturur; ve bazen bir söz, bir tavsiye, tarihin gidişatını değiştirecek kadar güçlü olabilir.
Kimdir
Kur’an’da geçen, Hz. Asiye’nin erkek kardeşi ve Mısır ordularının komutanı olarak tanınan; imanını derin bir sessizlikle koruyan, ancak gerektiğinde cesaretini ortaya koymaktan çekinmeyen mümin bir kahramandır.
Kur’an’daki Yeri
Mümin ve Kasas surelerinde, Âl-i Firavun’dan imanını gizleyen mümin bir kişi olarak bahsedilir.
Özellikleri
Cesareti: Zor ve tehlikeli bir dönemde arkadaşını korumak için cesurca hareket etmesi, korkusuzca sorumluluk alması.
Zekâsı: Durumu hızlı ve doğru değerlendirip arkadaşının hayatını kurtarmak için harekete geçmesi.
Sevgi ve şefkati: Dava arkadaşına karşı derin bir sevgi beslemesi ve onun iyiliği için elinden geleni yapması.
Hikmetli konuşması: İnsanları vicdana davet etmesi, önce mantıklı gerekçeler, sonra tarihî misaller vererek kavmini uyarması.
Aklımızda Bulunsun
Kur’an, Mümin-i Âl-i Firavun vesilesiyle bize, zor zamanlarda doğru olanı seçmenin, iman ve cesaretle hareket etmenin önemini hatırlatır.
